Nieuwjaarsdag 2013 t/m 2020

Ontstaan van Nieuwjaarsdag

Nieuwjaarsdag is een van de oudste feesten ter wereld. Volgens historici bestond het feest al tijdens de bakermat van de westerse culturele beschaving, namelijk die van Sumerië of Mesopotamië. Daar was ongeveer 3000 voor Christus het spijkerschift uitgevonden, het eerst bekende schrift. Het nieuwjaarsfeest was toen nog in de lente, de Mesopotamiërs vierden hiermee namelijk het begin van de lente. Iets later was het voor de Egyptenaren de periode waarop de Nijl ging overstomen. Dat goldt als nieuwjaar omdat het zorgde voor het onststaan en groei van nieuwe gewassen, zoals graan.

Julius Caesar en Nieuwjaarsdag

Zo had elke beschaving wel een of ander nieuwjaarsfeest. Maar deze werd op verschillende tijden gevierd. Daar bracht Julius Caesar veranderingen in. Als leidsman van de Romeinen stelde hij in de 1e eeuw voor Christus vast dat 1 januari het begin moest zjin van het nieuwe jaar. Dat besluit had veel invloed, niet alleen voor de Romeinen, maar ook in de landen die door de Romeinen overheerst werden. Zo werd in het grootste deel van Europa en het Noordelijk deel van Afrika 1 januari ingevoerd als datum voor Nieuwjaar.

Janus en Nieuwjaarsdag

Niet alleen bepaalde Caesar 1 januari, ook de kalender voor het hele jaar werd vasgesteld! Dit wordt dan ook de Juliaanse kalender genoemd. Hoe kwam Ceasar aan januari? Bij de Romeinen was de god Janus de god van het einde en het begin. Bij de Romeinse boeren werd hij altijd aangeroepen in de zaaitijd. Janus wordt op afbeeldingen weergeven met twee gezichten: op het voorhoofd én op het achterhoofd heeft hij een gezicht.